Pojazd Opancerzony PLDvK.vz.53/59 “Jesterka” M53/59 Praga, czyli tzw „Jesterka” (Jaszczurka) jest wynalazkiem Czechosłowackich inżynierów lat ’50. To samobieżne działo przeciwlotnicze opracowane pod koniec 1950 roku, to nic innego jak mocno zmieniony pojazd opancerzony Praga V3S, posiadający napęd na 6 kół i potężny sielnik diesela. Produkowana była w dwóch wariantach: z podwójnym działkiem przeciwlotniczym 30mm montowanym na tylnej części pojazdu (+ 900 sztuk amunicji), lub tak jak nasza wersja – W Czechosłowacji znana jako Praga PLDvK vz. 53/59 – „Ještěrka” – pojazd opancerzony do transportu piechoty i materiałów, które przewożone były w tylnej części wozu (w miejscu zdemontowanego działa, które wciąż można było zainstalować w razie potrzeby). PLDvK to skrót od „Protiletadlový dvojkanón”, czyli po prostu działo przeciwlotnicze. Pojazd ten, mimo przestarzałej konstrukcji i sporej konkurencji w swoim segmencie, wciąż rozpatrywany jest jako skuteczna broń przeciwlotnicza, czego najlepszym przykładem była wielka „reaktywacja” Jesterki podczas konfliktu w Jugosławi. PLDvK pozostaje w ciągłej służbie armii Czech, Egiptu, Libii, Słowacji i byłej Jugosławii. Gdy Czechosłowacja próbowała importować z ZSRR podobny pojazd produkcji radzieckiej ZSU-57-2, po przeanalizowaniu jego konstrukcji i możliwości, odmówiła dalszych zamówień, ponieważ osiągi i parametry obu wozów były bardzo porównywalne. W całym okresie produkcji powstało około 330 egzemplarzy Jesterki. Podstawowe dane techniczne: Waga – 10,3 ton Długość – 6,92 m Szerokość – 2,35 m Wysokość – 2,95 m Załoga – 4 osoby (kierowca, dowódca i dwóch operatorów działa) Pancerz – stalowy Podstawowe uzbrojenie – podwójne działko przeciwlotnicze 30mm (900 nabojów) Jednostka napędowa – Tatra T 912-2 silnik 6-cylindrowy, chłodzony powietrzem, rzędowy diesel Parametry – moc 110 KM (82 kW) przy 2200 obr/min Stosunek Moc/waga – 10,7KM/t (8 kW/tonę) Zasięg – 500 km Prędkość max – 60 km/h „Jesterka”, która jest do Państwa dyspozycji na terenie Wilczego Szańca została poddana gruntownej renowacji, a efekt końcowy wzorowany był na niemieckim transporterze z okresu II Wojny Światowej – Sd.Kfz.251. Charakteryzacja ta miała na celu jedynie zbliżenie do realiów historycznych i specyfiki Wilczego...
Volkswagen 181 „Kurierwagen” Volkswagen 181 „Kurierwagen” (w UK nazywany Trekker, w USA Thing a w Meksyku Safari) był popularnym samochodem terenowym produkowanym po II Wojnie Światowej. Wywodził się w prostej linii od sławnego wojennego Kubelwagena (czyli wersji terenowej popularnego garbusa). Wyprodukowano go w latach 1969-83 w astronomicznej liczbie ponad 90 tys. sztuk (z tego ponad 70 tys. w RFN, a pozostałe w Meksyku). Znalazł oczywiście zastosowanie wojskowe – przy czym jak łatwo się domyślić głównym odbiorcą była Bundeswehra (w latach 1969-79 zakupiła ponad 15 tys. Kurierwagenów – w 1992 roku mieli jeszcze ponad 4 tys. tych pojazdów). Kurierwageny znalazły się ponadto w armiach: Austrii (Bundesheer), Belgii (w oddziałach stacjonujących na terenie RFN), Danii, Grecji, Meksyku, Maroka, Portugalii, Szwajcarii, Holandii (Luchtmacht) i Turcji. Były nawet użytkowane w niewielkich ilościach w armiach USA, UK i Francji. Podstawowe dane techniczne: Producent – Volkswagen Zwany również – Kurierwagen, Trekker, Thing, Safari Lata produkcja – 1969 – 1983 (od 1980 do celów cywilnych) Liczba wyprodukowanych egzemplarzy – 90.883 (70.519 w Niemczech, 20364 w Meksyku) Wzorowany na – VW Kübelwagen 82 Następca – Volkswagen Iltis Przeznaczenie – Pojazd wojskowy, kompaktowy, klasy SUV Styl nadwozia – 4-drzwiowy kabriolet SUV, układ z silnikiem z tyłu Silnik – w wersji 1.5 lub 1.6l H4 Skrzynia biegów – 4-biegowa manualna Rozstaw osi – 2400 mm (94,5 w) Długość – 3780 mm (148.8 in) Szerokość – 1640 mm (64,6 w) Wysokość – 1620 mm (63,8 w) Masa własna – 910 kg (2006 funtów) Zapraszam do galerii moich pojazdów, gdzie znajdziecie więcej zdjęć Volkswagena 181...
SdKfz 247 b SdKfz 247 b – replika, Niemcy wyprodukowali ten pojazd w latach 1941-42 (przed wojną wyprodukowano 10 sztuk 6-cio osiowego pojazdu z oznaczeniem A). Powstało zaledwie 58 sztuk, żaden oryginał nie zachował się do dnia dzisiejszego. Istnieją tylko 4 repliki a ta jest jedyną w Polsce. SdKfz 247 b był ciężkim uzbrojonym pojazdem terenowym – czymś na kształt dzisiejszego Hummvee :) Zaprojektowany i wyprodukowany został przez zakłady Kruppa oraz Daimler-Benz. Podstawowe dane: Waga: 4.46 tony Pancerz: 6-8mmWymiary: 5m x 2m, 1.8m wysokości Silnik: V8 benzyna, Horch 3.8l Moc: 80KM Zasięg: 400km droga/270km teren V-max: 80km/h Załoga: 6 żołnierzy Uzbrojenie: Ciężki karabin maszynowy MG w górnym gnieździe Zajrzyj też koniecznie na www.panzertaxi.pl – stronę autora...
Transporter opancerzony BTR-40 BTR-40, który znalazł się w mojej kolekcji i stacjonuje na codzień w Wilczym Szańcu, to radziecki kołowy transporter opancerzony o napędzie 4 x 4, opracowany i produkowany w Fabryce Samochodów im. W. Mołotowa (GAZ) w Gorki. Pojazd jest całkowicie oryginalny i posiada niemal kompletne wyposażenie wersji służącej w nieistniejącej już armii. Trochę historii… W 1947 roku w biurze projektowym zakładów GAZ pod kierunkiem W. A. Dedkowa rozpoczęto prace nad kołowym, dwuosiowym transporterem opancerzonym, o napędzie na wszystkie koła, który miał być następcą, wycofanego już z produkcji, samochodu pancernego BA-64B. Projekt transportera otrzymał oznaczenie BTR-40. Konstruktorzy w transporterze BTR-40 zastosowali samonośne nadwozie, co było nowością w produkowanych w ZSRR pojazdach. Podwozie zastosowane w transporterze zostało skrócone w porównaniu do podwozia samochodu GAZ-63. Do jego napędu zastosowano także mocniejszy silnik. Układ przeniesienia napędu i sztywne mosty napędowe były identyczne jak w samochodzie GAZ-63. Zastosowano natomiast dodatkowo amortyzatory hydrauliczne do zawieszenia kół. Transporter wyposażony był w radiostację 10RT-12 o zasięgu 20-25 km. Transporter BTR-40 był przystosowany do przewozu 2 członków załogi oraz 8 żołnierzy desantu – tyle samo osób wciąż mieści się na pokładzie podczas naszych przejazdów turystycznych :) Seryjna produkcję transportera BTR-40 rozpoczęto w 1948 roku. Produkowany był w wielu wersjach. Produkcję zakończono w 1960 roku, przy czym wersja przystosowana do poruszania się po torach kolejowych BTR-40ŻD była produkowana do 1969 roku. Podstawowa wersja BTR-40. Był budowany w dwóch wariantach: uzbrojonej – z uzbrojeniem składającym się z 2 sprzężonych wielkokalibrowych karabinów maszynowych kal. 14,5 mm ustawionych na obrotowej podstawie i osłoniętych z przodu i z boku płytami pancernymi bez uzbrojenia stałego (ta wersja stanowiła podstawę produkcji seryjnej) BTR-40A – zmienione ukształtowanie pancerza, uzbrojona w dwa sprzężone karabiny maszynowe kal. 14,5 mm. Opracowana w1950 roku. BTR-40W – zastosowano w nim koła o regulowanym ciśnieniu w oponach. Opracowana w 1956 roku BTR-40B – wersja całkowicie opancerzona, także szczelnym pancerzem od góry. Transporter posiadał urządzenie filtrująco-wentylujące oraz inne wyposażenie umożliwiające wykorzystanie go w strefie skażonej działaniem broni nuklearnej, chemicznej lub biologicznej (broń ABC). W tej wersji zastosowano także podstawę do zamontowania karabinu maszynowego o kal....
Sztabowozy – Historyczne Pojazdy Wojskowe i przejazdy turystyczno-poznawcze po Wilczym Szańcu
Witam – Jarek Sztabiński, czyli Sztaba. Stąd właśnie mój pierwszy pojazd wojskowy ochrzczony został “Sztabowozem” (tu wielkie dzięki dla Doroty i Pawła :) Tak właśnie zaczęła się moja przygoda i jakże ciekawy etap w życiu.
Dziś śmiało mogę powiedzieć, że każdy z nich (a mam ich już 8) to kolejny „Sztabowóz” w mojej kolekcji.
Zaczęło się od opancerzonej Jesterki, ale z czasem kolekcja się rozrosła. Tak właśnie kończy się łączenie pracy i hobby jednocześnie :) Dodam tylko, że wciąż nie powiedziałem ostatniego sowa!
Czym się zajmuję?
Stacjonuję i pracuję w Wilczym Szańcu, w Gierłoży k. Kętrzyna (Warmińsko Mazurskie). Tam, łącząc pasję z pracą zawodową oferuję turystą zwiedzającym to niezwykłe miejsce przejażdżki moimi pojazdami wojskowymi po terenie Kwatery i jej najbliższych okolicach. Moja praca i pasja to także nauka, gdyż…
„Ci, którzy nie znają historii, są skazani na jej powtarzanie” E. Burke
Wierzę, że młodzi ludzie dzięki takiej formie turystyki aktywnej mogą lepiej przyswoić i „dotknąć” na żywo pewne elementy historii, która jest dla nas wszystkich bardzo ważna.
Zwiedzanie Wilczego Szańca, dzięki takiej przejażdżce staje się kompletne i pozwala na chwilę przenieść się w czasy, kiedy jedyna dostępna klimatyzacja w pojazdach włączana była przez wystawienie głowy ponad pancerz a zawieszenie i ryk silnika niczym nie przypominało wygodnego kombi Twoich rodziców.
Jeździmy po części II i III Strefie Bezpieczeństwa Kwatery, ale oczywiście istnieje możliwość indywidualnego ustalenia tras przejazdu.
Moje pojazdy można również wynająć (razem z kierowcą), gdyż lubią się prezentować na rekonstrukcjach, wydarzeniach medialnych i rozmaitych imprezach. Domeną Sztabowozu od czterech lat stało się 2 razy w roku kwestowanie na rzecz Żołnierzy Niezłomnych pod egidą Fundacji Niezłomni ze Szczecina.
Więcej o mnie i o mojej pracy, która jest jednocześnie moją pasją, przeczytasz w zakładce Przejazdy turystyczne.
Zachęcam do kontaktu – jestem otwarty na propozycję i zawsze chętny do rozmowy.
Do zobaczenia pod pancerzem!
Jarek „Sztaba” Sztabiński
